Ya burası ya orası… Buraya geline buraya saplanıyorum… Oraya gidince oraya…Yani bir burası var bir de orası…
Ama yer değiştirince nerenin neresi olduğunu unutuyor insan…
Birinde yok olmanın, kaybolmanın, silinmenin izlerini buluyorum… Diğerinde parlamanın, buluşmanın…
Hangisine aitim, hiç bilmiyorum.
Herkesin terk ettiği şehirlerde yaşamak mı? Herkesin aktığı şehirlerde kaybolmak mı?
Ve bunca hengâmede yapabildiğim sadece yazmak. Hayır umutsuzca değil, umarak yazmak… Yazarken aydınlanmak ve yorgunluğumu geceye bağışlamak.
Bunların hepsi bir günlük işidir. Bir günlük… Yazılıp yazılmamış gibi yapılan şey midir?
Hep böyle midir? Bütün hayatımız yapıp da unutuvermek midir?
Bütün hayatımız hep olmadığımız şehirleri özlemek midir?
Birinde barınırsın ve ekmek aldığın fırını, tozuna belendiğin yolları, sinemaları ve geç gelen bütün gazeteleri kendinden yaparsın…
Diğerinde… Diğerinde her zerrenle şehrin damarlarına yayılırsın.
Öyleyse kullanmalı bunu ve şehrin nimetlerine bakarak umutlanmalı…
Yorulma ve yorulduğunda yorulan her yerin için şükret… Ne dersin, yabancı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder