Susmanın Başka Türlüsü

- Bambaşka olabilirdi, biliyor musun?
- Şimdi bunu düşünmenin bir faydası var mı sence?
- Bunun için düşünüyorum ya…
- Faydasız olduğu için mi?
- Hayır… Zarlar atıldığı için…

Uzun, gölgesiz ve ağaçsız ve tozlu yolların kenarından aktığı bir parkta oturmuşlardı. Gözleri sessizce kelimeler savuruyordu, önlerindeki havuza,çünkü… Galiba utanıyorlardı..

Ve gözlerine verdiler sözü:
“ Hiç bu kadar güzel görünmemiştim gözüme…”
“ Neden bana daha önce böyle bakmadın?”
“Neden durmanda konuşmak zorundaydık ki?”
“Neden şimdi içimde bir yer yanıyor?”
“ Bu kuşlar neden böyle serseri?”
“ Suyun yeşili içimi bulandırıyor…”

İki ucunda iki gerilim… Tam da “mesafenin karesiyle ters orantılı” diyecekken insanı durduran bir sükûnetin pelüş battaniyesiyle örtüldüler… Sesleri suya düştü, sözlerini kaybettiklerini anlayamadılar. Birbirlerine baktılar, baktılar, baktılar…

Birbirlerine önce bıkkın ağaçlar gibi baktılar ve bıkkınlıklarını aşındırdılar. Ve bıkkınlıkları kör bıçkılar gibi tenlerine saplandı. Uzaktan görenler zaten anlayamazdı ama…

Belki ellerini neden buluştuğunu onlar bile anlayamadı…